Zmiany anatomiczne w cewkach nerkowych

Zmiany anatomiczne w cewkach nerkowych według teorii nerkowej nerczycy mają powstawać wskutek tego, że do nich dostaje się z kłębków, które są prawie wszystkie otwarte, przesącz zawierający jady. Związki trujące ulegają w cewkach znaczniejszemu zagęszczaniu, wessanie bowiem wody w układzie cewkowym jest w nerczycy wzmożone. Działając ha nabłonek związki trujące wywołują z jego strony odczyn o cechach zwyrodnienia. Równocześnie z tym w nabłonkach cewek, jak w spichlerzu, zostają zatrzymane ciała tłuszczowate i cholesterol wsysające się z przesączu kłębkowego (szkoła Volharda). Teorii nerkowej przeciwstawia się teorię humoralną. Według niej nerczyca pod względem patogenetycznym nie ma nic wspólnego z ner- kami. Punkt ciężkości ma spoczywać w tkankach. Mianowicie jady uszkadzają komórki ustroju i wywołują zaburzenie przemiany materii, przede wszystkim białkowej i tłuszczowej. Na tym tle dochodzi do cechujących nerczycę zmian humoralnych w postaci utraty białka z krwi, przewagi w niej globulin nad albuminami i przeładowania krwi przez ciała tłuszczowate i cholesterol. Zmiany w nerkach są według tej teorii wtórne. Przeciw teorii humoralnej przemawiają niektóre fakty, między innymi to, że znaczny niedobór białka w krwi (hypopoteinaemia) może wcale nie wywoływać białkomoczu. Nie ma np. białkomoczu w przypadkach tzw. puchliny głodowej. Toteż szkoła francuska (Acharii i inni) utrzymuje, że do powstania nerczycy prócz zaburzenia przemiany materii na tle uszkodzenia tkanek niezbędne jest, by czynnik szkodliwy wywołał także uszkodzenie nerek (teoria humoralno-nerkowa) w postaci zapalenia kłębków (chociażby bardzo słabego), zmian skrobiowatych w naczyniach lub – co ma być rzadko – odosobnionego zwyrodnienia nabłonka cewkowego. Objawy. Nerczyca może być ostra i przewlekła. [patrz też: Depilacja laserowa, Laserowe usuwanie blizn, laserowe usuwanie owłosienia ]

Tags: , ,

Comments are closed.