Przebieg nerczycy

Przebieg nerczycy jest bardzo powolny. Obrzęki i przesięki utrzymują się zwykle uporczywie miesiącami, nawet latami, już to zwiększając się, już to ubywając. Dobowa ilość moczu, jej ciężar właściwy i składniki postaciowe osadu ulegają także ilościowym wahaniom. W toku choroby dołączają się nieraz nieżyty oskrzeli, zapalenie odoskrzelowe płuc, a także zakażenie obrzękłej skóry (róża, erysipelas) i zapalenie zakrzepowe żył (thrombophlebitis ), któremu sprzyja zwiększona ilość fibrynogenu w krwi. W wyjątkowo rzadkich przypadkach przewlekła nerczyca może przejść w okres tzw. nerki marsiej nerczycowej (nephrocirrhosis nephrotica), Chorzy odczuwają nadal osłabienie, łatwo męczą się, często zapadają na nieżyt oskrzeli, zapalenie płuc i w ogóle łatwo przeziębiają się. Obrzęki i przesięki znikaj ą. Dobowa ilość moczu wzrasta i może być nawet nadmierna. Ciężar właściwy moczu spada do 1,005-1,003. Mocz staje się przejrzysty, białkomocz nieco się zmniejsza, ale jest nadal obfity, osad wybitnie maleje, może być bardzo nieznaczny i zawierać tylko nieliczne białe krwinki, nieliczne wałeczki i czasami nabłonek nerkowy. Krwinek czerwonych w moczu nadal nie ma. Zdolność zagęszczania moczu wybitnie podupada, natomiast zdolność wydzielania wody jest zachowana. Ani nadciśnienia tętniczego, ani przerostu serca i w tym okresie nie ma. Chorzy na nerczycę giną wśród objawów wybitnego osłabienia serca i obrzęku płuc. Przyczyną śmierci bywają często także powikłania, zwlaszcza zapalenie płuc, zapalenie błon surowiczych, zakażenie obrzękłej skóry i in. W ciężkich nerczycach na tle zatrucia np. sublimatem zgon może nastąpić wśród zupełnego bezmoczu, zanim powstaną obrzęki. Rozpoznanie przewlekłej rozlanej nerczycy opiera się na typowym zespole chorobowym, który stanowią: 1) obrzęki blade, miękkie; 2) obfity białkomocz; 3) duża ilość wałeczków w moczu; 4) nieobecność krwiomoczu ; 5) prawidłowa zdolność wydalania mocznika i azotu niebiałkowego w ogóle; 6) niewystępowanie mocznicy prawdziwej, drgawkowej i naczyniowej; 7) ciśnienie tętnicze niewzmożone ; 8) serce nieprzerosłe; 9) brak hiperindoksylemii; 10) brak zwiększenia ksantoproteinemii; 11) brak zmian naczyniowo-kurczowych na siatkówkach. Rozpoznanie różnicowe. W rozpoznaniu różnicowym w rachubę wchodzą: 1) bierne przekrwienie nerek; 2) przewlekłe rozlane zapalenie kłębków nerkowych; 3) marskość wtórna nerek; 4) zapalenie kłębków nerkowych, skojarzone z nerczycą; 5) skrobiawica nerek; 6) białkomocz ortostatyczny; 7) puchlina głodowa. Od biernego przekrwienia nerek odróżnia nerczycę to, że obrzęki w niej są blade, bardzo miękkie, usadowione przede wszystkim w górnei części ciała (w przekrwieniu biernym nerek – sinawe z siedzibą w dolnej części ciała: na dolnych kończynach, a u chorych leżących – często w okolicy krzyżowo-lędźwiowej). Nadto osad moczu w nerczycy zawiera dużo składników postaciowych nerkowych (wałeczki, na- błonek nerkowy). Wreszcie nie ma w nerczycy biernego przekrwienia narządów wewnętrznych. [więcej w: kolagen naturalny, krem z kwasem hialuronowym, kwas hialuronowy ]

Tags: , ,

Comments are closed.